دانشکده داروسازی | دکتر علیرضا کشاورز: مدیریت چندجانبه هایپرتری‌گلیسیریدمی شدید؛ از کنترل پانکراتیت تا اصلاح رژیم دارویی، تنها با شناسایی و کنترل تمامی علل ثانویه امکان‌پذیر است

متن مورد نظر خود را جستجو کنید
  • تاریخ انتشار : 1404/11/21 - 12:00
  • تعداد بازدید کنندگان خبر : 47
  • زمان مطالعه : 2 دقیقه

دکتر علیرضا کشاورز: مدیریت چندجانبه هایپرتری‌گلیسیریدمی شدید؛ از کنترل پانکراتیت تا اصلاح رژیم دارویی، تنها با شناسایی و کنترل تمامی علل ثانویه امکان‌پذیر است

در جلسه معرفی بیمار گروه داروسازی بالینی دانشگاه علوم پزشکی تهران، رویکردهای درمانی در هایپرتری‌گلیسیریدمی شدید با تمرکز بر عوارض متابولیک داروهای آنتی‌سایکوتیک و مدیریت تداخلات دارویی و سایر علل ثانویه از جمله دیابت، چاقی، کبدچرب و فیبروز آن در بیماران با ریسک قلبی بررسی شد.

به گزارش روابط عمومی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران، جلسه معرفی بیمار گروه داروسازی بالینی دانشکده داروسازی ۱۳ بهمن ماه ١٤٠٤ به ارائه دکتر علیرضا کشاورز دستیار تخصصی داروسازی بالینی از بخش داخلی بیمارستان امام خمینی (ره) به راهنمایی دکتر سها نمازی و با موضوع "A 40-Year-Old Man with Hypertriglyceridemia " اختصاص یافت.

چکیده جلسه معرفی بیمار این هفته به شرح زیر است:

​هایپرتری‌گلیسیریدمی شدید (سطوح بالای ۱۰۰۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) یک وضعیت اورژانسی با ریسک بالای پانکراتیت حاد است. در این جلسه، پرونده آقای ۴۰ ساله‌ای با سابقه نقرس، اسکیزوفرنی و تک‌کلیه (Solitary Kidney) که با تری‌گلیسیرید ۲۵۵۰ و علائم گوارشی مراجعه کرده بود، بررسی شد. مدیریت حاد در این بیماران شامل ناشتا نگه داشتن بیمار (NPO)، محدودیت شدید چربی و استفاده از انفوزیون وریدی انسولین رگولار جهت فعال‌سازی لیپوپروتئین لیپاز و کاهش سریع سطوح تری‌گلیسیرید بود. 

​بخش مهمی از بحث به شناسایی علل ثانویه دیس‌لیپیدمی اختصاص داشت. داروهای آنتی‌سایکوتیک آتیپیک مانند کوئتیاپین و استفاده نامناسب از سرم های قندی و ژنتیک می‌توانند منجر به سندرم متابولیک و افزایش شدید تری‌گلیسیرید شوند. در درمان نگهدارنده، استفاده از فیبرات‌ها (فنوفیبرات) و استاتین‌ها (رزوواستاتین) با در نظر گرفتن ریسک عضلانی و تداخلات احتمالی توصیه می‌شود. همچنین اشاره شد که مصرف امگا-۳ در بیمارانی که تری‌گلیسیرید بالای ۸۸۰ دارند (شیلومیکرونمی)، باید با احتیاط صورت گیرد چرا که خود می‌تواند بار چربی را افزایش دهد. 

​یکی از چالش‌های درمانی در این بیمار، مدیریت ریفلاکس مقاوم به درمان (GERD) همزمان با  مصرف داروهای روان‌پزشکی بود. با توجه به اینکه بیمار کاندید دریافت پنتوپرازول و دومپریدون بود، ریسکProlongation QT  از مصرف همزمان دومپریدون و کوئتیاپین مورد ارزیابی قرار گرفت و توصیه‌های لازم جهت پایش نوار قلب و اصلاح الکترولیت‌ها ارائه شد. همچنین دوز داروهای پروفیلاکسی ترومبوز (هپارین) با توجه به وضعیت BMI بالا و تک کلیه بودن بیمار تعدیل شد. 

​در پایان جلسه نیز با توجه به نگرانی‌های اخیر در خصوص عوارض روانپزشکی داروهای جدید کاهش وزن، مروری بر مطالعات اخیر انجام شد که نشان‌دهنده پروفایل ایمنی قابل قبول تیرزپاتاید (Tirzepatide) در خصوص ریسک افکار خودکشی در مقایسه با سایر داروها بود.

  • کد خبر : 315393
محبوبه بهلولی
تهیه کننده:

محبوبه بهلولی

تصاویر

0 نظر برای این مطلب وجود دارد

ارسال نظر

نظر خود را وارد نمایید:

متن درون تصویر را در جعبه متن زیر وارد نمائید *
تنظیمات پس زمینه